رابطه بین میکروارگانیسم های EM و کیفیت آب آکواریوم
مواد آلی تازه از زندگی روزمره به سرعت فاسد می شوند و پس از قرار گرفتن در هوای آزاد بوی بدی از خود می دهند. وضعیت آنها تا حد زیادی توسط میکروارگانیسم های مفید و مضر در طبیعت کنترل می شود.
این میکروب ها در داخل آکواریوم های کاشته شده چه نقشی دارند و چه تاثیراتی می توانند داشته باشند؟ این مقاله یک مقدمه مفصل ارائه می دهد.
EM چیست؟
EM مخففمیکروارگانیسم های موثر. این به جوامعی از میکروب های مفید و کاربردی اشاره دارد. میکروارگانیسمها اشکال حیاتی کوچکی هستند که با چشم غیرمسلح نامرئی هستند، از جمله جلبکهای یوکاریوتی، تک یاختهها، قارچها و همچنین باکتریهای پروکاریوتی و سیانوباکتریها.
باکتری هایی که به طور گسترده در طبیعت یافت می شوند را می توان برای فرآوری مواد غذایی، تولید کمپوست و تصفیه آب استفاده کرد. کشت های EM با غربالگری سویه های باکتریایی ایمن و مفید از طبیعت و تکثیر مصنوعی آنها تولید می شوند.
گروه های میکروبی رایج مورد استفاده در آبزیان شامل باکتری های مخمر، باکتری های اسید لاکتیک، باکتری های فتوسنتز کننده، باکتری های تثبیت کننده نیتروژن، اکتینومیست ها، باکتری های رشته ای، باسیلوس سوبتیلیس و آسپرژیلوس می باشند. هدف اصلی آنها در نگهداری ماهی، تجزیه ضایعات آلی و خنثی سازی آلاینده های سمی است.
زباله های آلی از طریق دو فرآیند متمایز تجزیه می شوند:اکسیداسیون هوازی (محیط های غنی از اکسیژن)انجام شده توسط میکروب های هوازی، وتخمیر بی هوازی (محیط های بدون اکسیژن)توسط میکروب های بی هوازی اداره می شود. زمانی که باکتریهای بیهوازی مضر آمونیاک، سولفید هیدروژن و سایر محصولات جانبی بدبو تولید میکنند، بوی بد در هنگام تجزیه ایجاد میشود.
نقش EM در آکواریوم
اصطلاح معروف "باکتری های نیترات کننده" تنها یک عملکرد میکروبی باریک را توصیف می کند: نیتریفیکاسیون، اکسیداسیون آمونیاک به نیتریت و سپس نیترات. این بسیاری از گروه های میکروبی ارزشمند دیگر را نادیده می گیرد.
میکروب های EM همزمان با تولید مواد آنتی اکسیدانی تکثیر می شوند. آنها زباله های آلی را بدون انتشار بوهای نامطبوع تجزیه می کنند و آلاینده ها را به مواد مغذی طبیعی بی ضرر تجزیه می کنند. اثرات آنها برخلاف میکروب های پوسیده است.
اکثر آلاینده های سمی آکواریوم مانند آمونیاک، نیتریت و سولفید هیدروژن که از مواد غذایی باقیمانده، برگ های پوسیده گیاهان و فضولات حیوانات تولید می شوند، با متابولیسم بیولوژیکی ساده قابل حذف نیستند. میکروب های مفید EM این سموم را تجزیه کرده و به نیترات با سمیت کم تبدیل می کنند. به همین دلیل، محصولات EM اغلب به عنوان پاک کننده های طبیعی آکواریوم توصیف می شوند.
بدتر شدن کیفیت آب معمولاً ناشی از تغذیه بیش از حد، خوراک پوسیده نخورده و انباشته شدن فضولات ماهی است. اینها باعث تولید مثل انفجاری پلانکتون ها و باکتری های بیماری زا می شوند. فعالیت باکتری های بی هوازی سپس غلظت آمونیاک، نیتریت و سولفید هیدروژن را افزایش می دهد که سلامت ماهی و میگو را تهدید می کند. پس از کاهش کیفیت آب، درمان های شیمیایی توصیه نمی شود، زیرا داروها به اکوسیستم میکروبی ظریف آکواریوم آسیب می رسانند.
میکروب های تجزیه کننده آکواریوم به دو دسته اصلی تقسیم می شوند:میکروب های هوازی: به اکسیژن نیاز دارد. باکتری های نیتریفیک کننده به این گروه تعلق دارند که آمونیاک سمی و نیتریت را به نیترات بی ضرر اکسید می کنند. -میکروب های بی هوازی: عملکرد بدون اکسیژن باکتریهای نیتروژنکننده در این دسته قرار میگیرند و نیترات را به گاز نیتروژن تبدیل میکنند که به اتمسفر میگریزد.
میکروبهای هوازی و بیهوازی در محیطهای فیلتر وجود دارند و با هم برای حفظ تعادل اکولوژیکی طولانیمدت کار میکنند.
عملکردهای کلیدی میکروارگانیسم های رایج آکواریومی
باکتری مخمر
تسریع در انحلال مواد آلی.
در طی متابولیسم اولیه، گلوکز را به پیروات تبدیل کنید. پیروات به عنوان یک منبع غذایی برای باکتری های هوازی اسید استیک و باکتری های اسید بوتیریک بی هوازی عمل می کند.
تولید هورمون ها، ویتامین ها، اسیدهای نوکلئیک و سایر مواد فعال زیستی در متابولیسم ثانویه، تامین مواد مغذی برای تقویت رشد گیاهان آبزی.
باکتری های اسید لاکتیک
افزایش کارایی باکتری های فتوسنتزی و تجزیه ضایعات آلی نیمه پوسیده.
پاتوژن های مضر فوزاریوم را سرکوب کنید.
گازهای بدبو را در آب آکواریوم از بین ببرید.
ترویج تجزیه تخمیری زباله های آلی.
باکتری های فتوسنتزی
گروهی از میکروارگانیسمهای بیهوازی مفید که قادر به تجزیه مواد سمی در شرایط نور یا شرایط کم اکسیژن هستند. پرمصرفترین سویههای آکواریومی عبارتند از: باکتریهای فتوسنتزی گوگرد قرمز، باکتریهای فتوسنتزی غیر گوگردی قرمز و باکتریهای فتوسنتزی گوگرد سبز. محلول های غلیظ فتوسنتزی مایع باکتری معمولاً دارای بوی قوی آب راکد هستند. دوز تقریباً یک قطره (1 تا 23 سی سی) برای هر 100 لیتر آب آکواریوم توصیه می شود. محصولات بطری های تجاری معمولاً تا مرحله غیر تولید مثلی کشت می شوند و سپس برای خرده فروشی رقیق می شوند.
توابع اصلی:
تقویت فتوسنتز گیاهان آبزی و افزایش سنتز داخلی ویتامین C و ویتامین E.
از طریق فعل و انفعالات اکولوژیکی زنجیره غذایی، مقادیر pH و سطوح اکسیژن محلول را تثبیت کنید.
ضایعات سمی آزاد شده توسط فضولات ماهی، دام مرده، خوراک باقی مانده و برگ های پوسیده گیاه، کاهش غلظت آمونیاک، نیتریت، اسید سولفوریک و اسیدهای آلی را تجزیه کنید. باکتری های فتوسنتزی نیتریت و نیترات را مصرف می کنند و گاز نیتروژن را در جو آزاد می کنند.
سولفید هیدروژن را تجزیه کنید و از پوسیدگی ریشه گیاهان آبزی جلوگیری کنید.
جلوگیری از تولید مثل باکتری های بیماری زا در داخل ماسه بستر (عملکرد مشترک با اکتینومیست ها).
شفافیت آب را بهبود می بخشد، اشتهای ماهی را تحریک می کند، فعالیت ماهی و شادابی رنگ را افزایش می دهد و رنگدانه های گیاهان آبزی را روشن می کند.
باکتری های تثبیت کننده نیتروژن (ازتوباکتر)
نیتروژن اتمسفر را به اشکال قابل دسترس گیاه ثابت کنید و از هدر رفتن نیتروژن جلوگیری کنید.
نیتروژن هوا را جذب کرده و با اسیدهای چرب سنتز کنید. تنفس آنها دی اکسید کربن آزاد می کند و تغذیه ایده آل و شرایط زندگی با اکسیژن کم را برای باکتری های فتوسنتزی ایجاد می کند. سپس باکتریهای فتوسنتزی از این دیاکسید کربن برای جذب انرژی خورشیدی و تولید قند استفاده میکنند و در تنفس بیهوازی اکسیژن تولید میکنند تا از فعالیت باکتریهای تثبیتکننده نیتروژن حمایت کنند.
اکتینومیست ها
زباله های مضر را به مواد مغذی قابل استفاده توسط باکتری های فتوسنتزی تجزیه کنید. آنها همچنین ترکیبات ضد باکتریایی برای سرکوب باکتری های فاسد کننده، تقویت دیواره های سلولی گیاه و کاهش خطر ریزش برگ ترشح می کنند.
باکتری های رشته ای
مهار رشد باکتری - بیماری زا و تسریع انحلال مواد آلی.
گونه باسیلوس
آنزیم هایی (مانند پروتئاز) ترشح می کنند که اسیدهای نوکلئیک و سایر ترکیبات مرتبط با فسفولیپید را تجزیه می کنند. آنها زباله های آلی، آمونیاک و نیتریت را تجزیه می کنند.
برخی از گونههای باسیل بیهوازی که در بسترهای مخزن قدیمی فاقد اکسیژن زندگی میکنند، ویتامین B12 تولید میکنند که گیاهان آبزی و میکروبهای مفید را تغذیه میکند.
آسپرژیلوس
برای کاهش آلاینده های آب و ممانعت از رشد کپک، کربوهیدرات های باقیمانده غذای ماهی را مصرف کنید.
آنزیم های گوارشی متعددی از جمله پروتئاز، پروتئین در حال تجزیه از آب، سلولز، کلوئید و ضایعات چربی را آزاد کنید.
