آزمایش با نتیجه ای آغاز می شود که در عین حال چشمگیر و مشکوک به نظر می رسد. یک تکنسین فوتون متر را نزدیک چراغ آکواریوم نگه می دارد، فیکسچر را از 70 درصد به 85 درصد و سپس به 100 درصد افزایش می دهد، اما نمایشگر هر بار دقیقاً همان مقدار بالایی را نشان می دهد. وسوسه انگیز است که نتیجه بگیریم که لامپ دیگر پاسخ نمی دهد. نتیجه وسوسه انگیز دیگر این است که تعداد تکراری ثابت می کند که دستگاه به خروجی قابل توجهی رسیده است. تا زمانی که خود سیستم اندازه گیری بررسی نشده باشد، هیچ یک از این نتایج توجیه نمی شود. یک متر فقط می تواند سیگنال هایی را گزارش کند که در محدوده ای قرار می گیرند که حسگر و وسایل الکترونیکی آن برای کنترل آن طراحی شده اند.
هر فوتون متر محدودیت هایی دارد. بسته به طراحی آن، ممکن است یک نماد اضافه بار نشان دهد، در بالاترین عدد قابل نمایش ثابت شود، به طور خودکار محدوده را تغییر دهد، یا به ارائه مقداری ادامه دهد که دیگر با سیگنال دریافتی افزایش نمی یابد. این رفتار معمولاً بریدن یا اشباع نامیده می شود. هنگامی که رخ می دهد، قرائت سقف ابزار یا محدوده انتخاب شده را توصیف می کند، نه PPFD واقعی در صفحه حسگر. بنابراین، دو سطح نور بسیار متفاوت می توانند یک عدد نمایش داده شده را ایجاد کنند. در نظر گرفتن این سقف به عنوان یک حداکثر معتبر، اطلاعات را به جای ایجاد آن پنهان می کند.
یک قیاس آشنا یک ترازو آشپزخانه است که وزن آن بیش از پنج کیلوگرم نیست. اگر یک ظرف شش کیلوگرمی و یک ظرف هشت کیلوگرمی هر دو باعث توقف نمایشگر در پنج شوند، ترازو نشان نمی دهد که ظروف یکسان وزن دارند. حرکت سنسور نوری بیش از حد به منبع LED متمرکز می تواند مشکل مشابهی ایجاد کند. این قیاس مفید است، اما اندازه‌گیری نوری متغیرهای بیشتری را اضافه می‌کند: جهت سنسور، طیف، پاسخ دیفیوزر، فاصله، تنظیم فیکسچر، و محدوده یا حالت دقیق انتخاب‌شده روی متر همگی می‌توانند بر روی نتیجه تأثیر بگذارند.
اولین قدم عملی، شناسایی سیستم اندازه گیری کامل است. مدل سنسور و متر، محدوده اعلام شده، وضعیت کالیبراسیون و نحوه نمایش اضافه بار را ثبت کنید. به جای اینکه فرض کنید هر متر یکسان رفتار می کند، دستورالعمل های واقعی ابزار را بخوانید. برخی از سیستم ها از حسگرهای جداگانه یا محدوده های قابل انتخاب استفاده می کنند. دیگران نمی کنند. تأیید کنید که واحدهای روی نمایشگر واحدهای مورد نیاز برای مقایسه هستند. یک عدد بدون هویت، محدوده و واحد متر را نمی توان به طور معنی داری با عددی از یک میز تست دیگر یا تامین کننده دیگری مقایسه کرد.
سپس هندسه باید معتبر و قابل تکرار باشد. اگر دستورالعمل‌ها مسافت بیشتری یا برد متفاوتی را مجاز می‌دانند، سنسور را به موقعیتی مستند منتقل کنید که در آن بیش از حد بارگذاری نشده باشد. سطح حسگر را همانطور که لازم است جهت دار نگه دارید، نقطه را نسبت به فیکسچر مشخص کنید، و مطمئن شوید که نه اپراتور و نه یک جسم بازتابنده نزدیک نور رسیده به آن را تغییر نمی دهند. فقط سنسور را کج نکنید تا زمانی که عدد کاهش یابد. که اندازه گیری متفاوتی از پاسخ زاویه ای ایجاد می کند. هدف به دست آوردن یک مقدار مناسب نیست، بلکه قرار دادن ابزار در شرایطی است که پاسخ آن قابل استفاده است.
دنباله خروجی را فقط پس از کنترل هندسه و محدوده تکرار کنید. هر تنظیم فیکسچر را ثبت کنید، اجازه دهید هر گونه تثبیت مورد نیاز روش، و قرائت مربوطه و همچنین هرگونه هشدار یا تغییر دامنه را یادداشت کنید. یک سری معتبر باید به عنوان یک سری ارزیابی شود، نه تنها با حفظ بزرگترین نتیجه. اگر یک تنظیم پایین تر و بالاتر همچنان در محدوده قابل استفاده کنتور یکسان خوانده شود، این مشاهده ممکن است بررسی بیشتر کنترل کننده یا فیکسچر را توجیه کند. ابتدا باید اشباع را رد کرد، زیرا هیچ محاسبه‌ای نمی‌تواند سیگنال گمشده را از یک قرائت بریده شده بدون یک روش تایید شده جداگانه بازسازی کند.
طیف نیز شایسته توجه است. یک حسگر کوانتومی چگالی شار فوتون فتوسنتزی فرود را در محدوده طول موج مشخص آن تخمین می زند، اما حسگرهای واقعی پاسخ طیفی کاملاً مسطح ندارند. کالیبراسیون، عدم تطابق طیفی و ترکیب کانال‌های LED می‌تواند بر عدم قطعیت تأثیر بگذارد، به‌ویژه هنگام مقایسه طیف‌های بسیار متفاوت. این بدان معنا نیست که یک کاربر خانگی باید به آزمایشگاه اندازه‌شناسی تبدیل شود. این به این معنی است که یک گزارش باید طیف یا برنامه عملیاتی مورد استفاده را بیان کند و از این که یک قرائت با برد نزدیک نشان دهنده هر ترکیب رنگ، عمق یا نقطه در سراسر یک آکواریوم است، اجتناب شود.
مرزهای ایمنی ساده باقی می مانند. آزمایش نباید نیاز به باز کردن فیکسچر، دور زدن محافظ، شکستن مهر و موم، یا کاوش مدارهای زنده داشته باشد. کنتور، کابل یا شخصی را در جایی که ممکن است به داخل آکواریوم بیفتد قرار ندهید، و صرفاً برای رسیدن به تعداد دلخواه، از ترتیب نصب یا عملکرد تایید شده تجاوز نکنید. اگر نور، منبع یا کانکتور خیس، آسیب دیده، دود می‌کند، به طور غیرعادی داغ است، یا بوی سوختگی ایجاد می‌کند، آزمایش را متوقف کرده و تنها زمانی آن را جدا کنید که با خیال راحت انجام شود. اندازه گیری بر ایمنی الکتریکی اولویت ندارد.
یک گزارش معتبر محدودیت را قابل مشاهده می کند. ثابت و تجدید نظر، تنظیمات عملیاتی، طیف، سنسور و متر، وضعیت کالیبراسیون، محدوده بیان شده، رفتار اضافه بار، فاصله، جهت گیری، شرایط محیطی، و تمام مقادیر ثبت شده را شناسایی می کند. این یک نتیجه اضافه بار را به جای تبدیل آن به ادعای حداکثر، به عنوان اضافه بار برچسب گذاری می کند. این سطح از جزئیات به خاطر خود کاغذبازی نیست. این به شخص دیگری اجازه می دهد تا قسمت معتبر آزمون را بازتولید کند و بفهمد که چرا قسمت بریده شده نمی تواند از نتیجه گیری پشتیبانی کند. مفیدترین عدد بزرگترین عدد روی صفحه نیست. این روشی است که در داخل یک روش به دست می آید که در واقع می تواند آن را اندازه گیری کند.
تغییرات برد و تضعیف نوری به همان نظم نیاز دارد. اگر ابزار چندین محدوده ارائه می دهد، مورد استفاده شده را ضبط کنید و تأیید کنید که محدوده های سوئیچینگ هندسه را تغییر نمی دهد. اگر سازنده آن یک تضعیف کننده یا لوازم جانبی مشخص برای سیگنال های بالا ارائه می دهد، تصحیح مستند را دقیقاً اعمال کنید. یک ورق رنگی بداهه معادل نیست زیرا انتقال آن می تواند با طول موج و زاویه متفاوت باشد. ممکن است اندازه گیری یک صفحه قابل تکرار دورتر از فیکسچر و گزارش آن هندسه مفیدتر از تعقیب حداکثر نزدیک باشد. سوال اندازه گیری نیز باید بیان شود: راه اندازی یک مخزن، مقایسه مراحل کنترل و مشخص کردن یک محصول می تواند به شبکه های مختلف و عدم قطعیت نیاز داشته باشد. در هر مورد، نشانه‌های اضافه بار خام را به جای حذف آن‌ها نگه دارید، زیرا نشان می‌دهند که کجا روش تولید داده‌های کمی معتبر را متوقف کرده است.
